Wczesnowieczorne światło i blask papierowych lampionów odbijajały się od kieliszków rozsiewając po patio łagodne refleksy. Clarkham pochylił się w przód i rozpostarł ręce na uprzątniętym stole. Pomiędzy jego rękami pojawił się obraz - Ziemia tak bezpośrednia i realna, jaką zawsze widział ją Michael, odtworzona do najmniejszego szczegółu. - Trzeba będzie tylko położyć na tym pieśń... przy współpracy ludzi i Sidhów i pod kierunkiem stosownego przywódcy - mnie - znikną wszelkie nieszczęścia. Świat stanie się znowu rajem, jakim był niegdyś... Glob pomknął spomiędzy dłoni Clarkhama w kierunku Michae­la. Michael nie uchylił się. Obraz rozszerzył się, wypełnił całe jego pole widzenia i Michael odniósł wrażenie, że mknie przez chmury nad morzami koloru wina, nad szerokimi białymi plażami, nad dżunglami i postrzępionymi górami o ostrych szczytach.

(Reklama: )